Prosjekt Ketil: Farvel flesk

Berre vent, snart skal det ikkje vera meir sideflesk å setja fingeren i. Eller, i alle fall skal flesket vera litt fastare.

For når den yngre garde i redaksjonen har starta treningsspalte med eigen Aktiv-vignett, så forpliktar det til å starta treninga. Om eg så langt ikkje har fått meg ein personleg trenar, så har eg dess fleire kjenningar som ikkje vil ta ei krone i betaling for å leggja seg på fløyta og tyna meg fram, om dei skulle sjå meg halsande etter vegen.

Frilansarar i Strilen (av den spreke typen) har fleire gonger kost seg med å småmobba meg på jobb. Ein frilansar laga reportasje om Lindås Halvmaraton (der eg kom i mål på 2.15). Ein annan om langorientering over Gladihaug (der eg kom i mål). Den siste ungdommen meinte at kroppen min var i ferd med å verta aerodynamisk, om du skjøner kva eg meiner.

Dørstokkmila
Trening går i bølgjedalar. Mange har hatt periodar i løpet av livet der dei har vore ivrige langsetter dei kvite stripene, eller spring­ande etter ein ball eller i ei skiløype. Men er det kanskje andre ting som må prioriterast ei tid, og når kroppen liksom har funne stillinga i sofaen, kan det vera vanskeleg å komme seg i gang att. Dørstokkmila er innimellom den lengste distansen i treninga. Er du over der, er du i gang!

Målet for 2010 er å springa halvmaraton på minst pers, det vil seia ei tid rundt 1.45. Forskjellen frå 2.15-løpet er at eg denne gongen skal trena litt først, eit forslag som elles vart lufta i heimen (i syrleg tonefall), etter at eg hadde gått rett frå sofastilling til å gampa gjennom halvmaratonløpet frå Bruvoll til Søreide og tilbake.

Tre økter
No er det visst februar alt, og det betyr at treninga bør komma i gang fortare enn svint. Eg har ordna medlemsskap i Kondis, norsk organisasjon for kondisjonsidrett, og frå nettsida deira (kondis.no) har eg kikka litt på ulike treningsprogram. Og så har eg fått nokre treningstips frå SK Vidar-løpar Øystein Sylta, Frek­haug-karen som har 2.17 (!) som pers på heilmaraton. Eg prøver å starta med tre økter i veka, det meiner Sylta heldt i starten.

– Du må klara ein snittfart litt under 5 blank per kilometer i løp. Denne farten er også «terskelfarten» din, og det du bør kunna springa relativt komfortabelt på trening ved til dømes intervall, skriv Sylta.

– Men hugs at du skal verta god til å springa 5 blank over 21 km, ikkje 3.30-fart i 10 x 200 meter! Ha det som utgangspunkt når du trenar.

Lengre og lengre
På kondis.no er rådet til ein på mitt nivå, å springa ein roleg langtur på oppunder timen, og to økter intervall. Eg tenkjer at litt spinning eller squash må vel kunna telja som intervalløkter, eller for så vidt å springa etter borna under søndagstur, mange kjappe spurtar der også.

Øystein Sylta rår til å ta det litt som det kjem.
– Ein må vita kva som må til, og kunna justera treninga dag for dag. Programslavar er det nok av, og dei vert som regel aldri gode, skriv Sylta i sine tips.

– Med tre økter løp per veke vil du på det meste ligga på kring 30-50 kilometer i veka. Dei første 3-5 vekene kan du bruka til å auka gradvis, eksempelvis 20-30-40-50 kilometer/veke, skriv han vidare, og lovar å komma med fleire tips dersom eg gjer mitt, og slit asfalten dei komande månadene.

– Korleis du skal springa er nesten uviktig på ditt nivå, så lenge du spring. Som ein hovudregel vil eg seia: Tren meir enn du har gjort før, og du vert betre uansett. Klarer du 50 kilometer på ei veke er det veldig mykje betre enn 20-30 kilometer, avsluttar Sylta.

Eg satsar på fleire og lengre turar utover våren, og kanskje eg kan fullføra ein halvmaraton utan å lura på om siste saftservitør har pakka dunken før eg har passert.