«Heilt utruleg»

Ståande og sitjande trampeklapp. Trakkande full storstove. Eit svært så variert program, som vart til litt etter kvart, med ei herleg blanding av lokale og importerte artistar av høg klasse.

Kortversjonen av årets nyttårskonserten i regi av Meland Musikklag går inn på få linjer. Kanskje sakna enkelte «Sjam­panjegaloppen» som avslutning på ei litt lang andre avdeling.

Men for eit fyrverkeri av eit program!

Bjørn Sagstad skuffa ikkje fullsette benkerader frå han tok trappa opp til scena i to steg. Den utflytte helten tynte godlåtar på rekkje og rad ut frå Meland-musikarane.
Konserten held fram med heftig applaus for to lokale aktørar som stadig imponerer: Lydia Hoen Tjore og Preben Hodneland.

Med roser og raud kjole tok Lydia publkum med storm. Ho tok oss så vakkert inn i operetteverda at Preben ikkje klarte å halda seg bak scena heilt så lenge som han skulle.
Sistnemnde går på teater­skulen, i Jon Eikemo og Arvid Ones sine fotspor, men avslørte nok ein gong imponerande songprakt. Den er blant anna tileigna som student i København.

Som ein lokal «Michael Bublé» utløyste også Preben sine utvalde låtar trampeklapp. Og stemninga berre steig då dei to gjekk saman i duett.

Det har dei også gjort før, blant anna i Which Witch på Håkonshaugen. Og hjarteleg velkomne er dei til å gjera det igjen.

«Prayer» og «Bridge over Troubled Water» kan dei to svært gjerne ha på programmet om dei ein gong seinare står på ei lokal scene.

– Kommentaren «Heilt utru­leg» frå ei dame rett bak oss tek me sjansen på å underskriva på vegner av alle 350 i salen som fekk med seg konserten.

Andre halvdelen av konserten gav feiande kjende og mindre kjende tonar frå ein fast gjest på nyttårskonsertane: Forsvarets Musikkorps Vestlandet, i år med Peter Szilvay som dirigent.

Dei fekk «hjelp» av eit musikkfenomen av ein rappkjefta austlandsk tusenkunstnar ved namn Stian Karstensen.

Dystre austeuropeiske trekk­speltonar, Valdres­marsjen i salsa­takt, ungarsk fløyte, heftig banjo­musikk og rappe vitsar var berre litt av det Karstensen held publikum i ande med.

Ein som får sindige strilar til å stemma i refrenget «Moss Fisk- og Sexleketøy» skulder ved skulder, har godt publikums­tekke.

Karstensen har også så store musikalske talent at han kan vera verd ein konsert heilt for seg sjølv.

Om andre avdeling vart lang nok, var applausen stormande då Karstensen og Forsvarets Musikkorps avslutta med eit muntert og heseblesande samandrag av siste 250 års musikk-historie:

Kjekt og uhyre profesjonelt gjennomført.

– Eit klart «ja» var det ikkje uventa svaret konferansier Inge Alver fekk på spørsmålet om publikum vil ha ein ny nyttårskonsert på Frekhaug. Han hadde heile salen med seg i å gje rose og klem til Marit Tømmermo for å vera primus motor for konsertane.