Ei stor betre enn fleire små

Så langt har dei lagt ut 600.000 kroner, først og fremst for å få på plass stein til moloen. Prosjektet er planlagt med ei kostnadsramme på vel fem millionar kroner. Det skal styrast gjennom ei båtforening som er registrert i Brønnøysundregistra, i første omgang med fem grunneigarar i styret.

Dette er etter vår vurdering ei fornuftig satsing. For det første vil båthamna gje eit tilbod på ei strekning av Radøy med få naturlege hamner. For det andre er det lokale grunneigarar som står bak. At dei vil ta vare på naustmiljøet inst i vågen og få til ei badevik, er eit godt døme på at det vert teke lokale omsyn.

Så vidt me kan sjå, er det gjennomtenkte planar som vert sette ut i livet. Me håpar også at prosjektet vil gje ei inntekt for grunneigarane som står bak. Når dei først satsar både tid, krefter og kapital, er det naturleg at ei slik hamn kan gje eit årleg utbyte.

Mange kan synast at det er for vanskeleg få løyve til inngrep i strandsona. Ein del er i dag så heldige at dei har naust. Av omsyn til omgjevnadene er det ikkje så heilt få nausteigarar som bør spørja seg om dei er flinke nok til å ta vare på det dei har i strandsona. Diverre er ein del naust i ferd med å ramla saman.

Dei som tek vare på og brukar nausta, vil gjerne ha lagt ut ei flytebryggje og mange får løyve til det. Men med tilflyttinga som er i dei største kommunane i Nordhordland, aukar også presset på strandlinja. At ei bygd får nei til småbåthamn og nabobygda ikkje, kan verka urettferdig, men me meiner ei overordna styring er best i det lange løp.

I dømet ovanfor har Radøy hatt nokre rundar med Fylkesmannen for å få ja. At det vart ja til ei større hamn, ser ein også døme på i Lindås. Det kan alltid diskuterast kven som skal få ja og nei, men kommunane må berre innretta seg etter at større prosjekt vinn fram. Heile etterspurnaden etter båtplass kan neppe dekkast. Men om kommunane i Nordhordland samsnakkast om mogelege lokalitetar, trur me det vil gje best utteljing.