Fritt fram å spara pengar

Frå oktober i fjor bytta kommunane til Sognekraft, saman med Osterøy, Samnanger og Øygarden. Avtalen er i første runde inngått for to år.

Utad verkar det litt pussig at dei tre kommunane vender «sitt eige kraftselskap» ryggen. Me gå ut frå at det ikkje er noko katastrofe for verken produ­senten BKK eller leverandøren Fjordkraft at dei tre lokale kommunane kjøper straum frå Sogne­kraft.

Teore­tisk kan vel kilo­watt-timane som varmar opp lokale skular, vera produsert av BKK, som leverer til Nord Pool. Derfrå kjøper Fjordkraft sitt behov og sel det vidare. Teoretisk kan det vel difor også henda at når Fjordkraft slepp å selja til kommunar som prutar på prisen, vert BKK sitt resultat betre. Og då får eigarkommunar som Lindås, Masfjorden og Meland meir pengar i form av overskot – altså både i pose og sekk!

Uansett klarer me ikkje å hissa oss opp over «brotet» med Fjordkraft.

Einkvar kommune har plikt å forvalta sine kroner best mogeleg. Kan Meland spara nokre hundre tusen kroner i straum, kan det hindra kutt i tenestetilbodet til innbyg­gjarane. Det må vera i alle si interesse. Som andre leverandørar må BKK og Fjordkraft leva med å verta pressa på pris av dei største kundane sine.

Private kan ikkje forhandla med kraftleverandøren sin som enkeltpersonar. Men dei kan gå inn på www.konkurransetilsynet.no og sjekka kor det går an å kjøpa straum billegast. Det burde kanskje fleire gjort, slik som i høve til bank og rente på innskot og lån. Få gjer det, men dei som tek seg tid til det, kan spara pengar.

Som det er fritt fram for private å spara pengar, må det og vera det for det offentlege.