Kan og vera å hjelpa andre

Meldingar i media tyder på at ein del butikkar har mindre kundar enn normalt. Netthandelen ser ut til å slå alle rekordar. Spesielt går det unna med ettertrakta elektronikk. Ein del kan garantert sjå fram til å pakka ut akkurat den smarttelefonen eller det lesebrettet som står heilt på topp på ønskjelista. Konkurranse vil det naturleg nok alltid vera om å nå fram til oss forbrukarar, gjerne i sterkast grad før jul når dei fleste skal bruka ekstra tusenlappar på årets gåver. For mange butikkar er julehandelen heilt avgjerande for å overleva.

Å gje julegåver er ein god og tradisjonell skikk. Samstundes er det ein skikk som krev både omtanke og ansvar. Faktum er at me rike nordmenn har det aller meste me treng. «Kva skal ein gje til nokon som har alt»? er spørsmålet mange slit med dei siste dagane før julafta. I media har det og vore framme at ein del gåver vert kasta, i følgje undersøkingar. Det er trist, men og litt typisk. Ein del gåver vert kjøpte i full fart, og så viser det seg at mottakaren let det utpakka produktet gå på søpla. Ansvaret treng ikkje berre liggja hjå mottakaren. Den som vil gje noko som gler andre, må og gjer ein jobb med å finna noko ein er nokså sikker på vert godt motteke.

Godt vaksne og eldre folk har det meste av pynteting, så klede kan verta ein vellukka utveg. Litt ekstra god julemat kan og vurderast, noko ein far eller ei mor ikkje har tenkt på sjølv. Det enkle kan ofte vera det beste, kanskje noko ein har laga sjølv? Men det kan vera at tilbakemeldinga er at «Eg treng ikkje noko». Då har me erfaring frå at det å hjelpa andre også vert akseptert og faktisk godt motteke. Då kan ein til dømes velja ein organisasjon som hjelper fattige i andre land til å hjelpa seg sjølv. Gjevaren kan bruka ein sum og få eit kort som fortel om kva pengane går til. Då kan mottakaren vita at i staden for å få nokon han eller ho eigentleg ikkje hadde brukt for, har pengane kome til nytte for nokon som verkeleg treng ein handsrekning.