På tide å setja punktum

Planutvalet støttar rådmannen sitt krav om tvangsmulkt dersom ikkje Foss har fjerna gjerdet innan 15. mars. Men vedtaket opnar også for forhandlingar, etter at Bjarne Foss har kome med et ope brev der han skuldar kommunen blant anna for psykisk terror, usannheiter og feilinformasjon.Den klagande parten mot gjerdet, Reklamehuset, har valt å ikkje gje kommentarar.

Det ein fysisk kan slå fast, er at Reklamehuset ligg fem meter frå grensa til Foss, men at avstanden til inngang/trappehus berre er to meter. Foss slåst for retten til å gjerda inne eiga tomt, medan gjerdet hindrar tilkomst til ein del av Reklamehuset sine p-plassar. Det er grunnlaget for deira klage, som administrasjonen i Lindås legg vekt på.

Det ein også ser, er at Foss og Reklame-huset var samde for kring åtte år sidan då ein makeskifteavtale vart inngått. Den seier at Reklamehuset «til en hver tid skal ha rett til å disponere 7 parkeringsplasser» på Foss Eiendom.

No er ikkje dei to naboane på talefot og politikarane fortvilar. Om saka hamnar i retten, vil makeskifteavtalen truleg stå sentralt. Me håpar det kan unngåast. Men i så fall er me redde det vil synleggjera både dårleg administrativt og politisk handverk frå Lindås kommune si side.

Forretningsfolk som kjøper tomt i Knarvik, gjer det først og fremst for å tena pengar. Dei viktigaste spelereglane for å få opp eit godkjend bygg med nok p-plassar, ligg i Plan- og bygningslova. Den skal kommunen leggja til grunn når dei får inn ein søknad.

Når to private naboar hamnar i krangel, blant anna om eigedomsrett, må dei sjølve vurdera kva dei vil yta til ei minneleg løysing før dei går til retten. I dette tilfellet er det to forretningsdrivande naboar som kranglar.

Dei sjølve, administrasjonen og politikarane må sjølve vurdera kor ryddig dei har opptredd. Men eit avgjerande ansvar for at spelereglane vert følgde, ligg heile tida hjå kommunen.

Så vidt me kan sjå har administrasjonen i Lindås gjort feil, men vil så langt ikkje ope vedgå dette. Politikarane har i sin tur gjort vedtak Fylkesmannen har oppheva. Difor sit kommunen med eit klart ansvar for å prøva finna ei løysing. Det burde verta ei framtidsretta løysing, utan gjerde og med bygg til glede og nytte for begge tomteeigarane.

Skal forhandlingar føra fram, må både kommunen og dei to partane ikkje berre stilla med krav til kva dei andre kan tilby.