Vil hjelpa andre

Å ta ein tur på kafé, gå i kyrkja eller reisa på ferietur til eit anna land er gode dei fleste kan unna seg. Men har du smerter i rygg eller bekkenet, kan sjølv ein handletur til butikken by på store problem. For kva gjer du eigentleg dersom du har så vondt at du ikkje klarer å sitja på ein stol?

– Kom gradvis
– Eg trur ikkje folk flest har tenkt tanken eingong, seier Lise Øpsen Eikeland.

Ho har slite med smerter i bekkenet og ryggen i mange år.

– Smertene kom gradvis på 1980-talet og vart verre etter kvart. Dei siste 14 åra har eg hatt store problem med å sitja oppreist. Det kan gå ei kort stund, men då har eg så vondt at eg ikkje klarer å registrera noko anna rundt meg. Vert det for lenge om gongen vert smertene så intense at eg svimar av, seier Eikeland.

I følgje rikstrygdeverket slit 50.000 nordmenn med sitjehemning i kortare eller lengre periodar. Men denne type handikap er lite kjent blant folk flest. Det gjev ekstra utfordringar.

– Vil hjelpa andre
Personar som ikkje kan sitja oppreist, kan vanskeleg reisa med fly eller andre typar offentleg transport. Dei kan også oppleva at folk protesterer eller ønskjer å visa dei bort om dei stiller med seng eller liggestol for å vera med på noko.

– Folk trur ofte at du tullar. Eg prøvde til dømes å finna ein frisør som ville klippa meg, men har enno ikkje lukkast å finna nokon som aksepterer at eg kan sitja bakoverlent i ein stol.

Ein tur i kyrkja er også vanskeleg å få til. Det er eit stort sakn for meg, seier Eikeland.

Ho vil gjerne fortelja si historie for å hjelpa andre i same situasjon.

– Eg har akseptert situasjonen og ønskjer ikkje at folk skal synast synd på meg. Livet har mange kvalitetar og det er mykje å gle seg over, men eg vil gjerne setja fokus på problema som folk med sitjehemning møter i samfunnet, seier ho.

Sjølv om Eikeland har slite med ryggen i mange år, var det først nyleg at ho vart merksam på at det finst ei eiga interesseforeining for folk med kroniske smerter og sitjehemming.

– I mange år har eg følt at eg har levd på ei aude øy, men så kom eg over ein artikkel i Handikapnytt. Først då vart eg klar over at me var mange i same båt. Det var faktisk først nyleg at eg vart kjent med dette omgrepet sitjehemning, sjølv om eg har slite med dette i mange år. Eg trur det er andre der ute som er i same situasjon som meg, og dei må gjerne ta kontakt om dei lurer på noko. Det kan bety mykje å vita at du ikkje er den einaste som slit med dette, seier ho.