I dag har Cecilie Brandt revetispa Musemor og om lag 50 andre  revar på garden på Røyset. Men ho vil gjerne ha fleire  sølv- og blårevar.

– Planen er å reisa eit nybygg på 8 x 35 meter til kring 600.000 kroner, opplyser Brandt og sambuar Henning Wilhelmsen.

Det er Henning Wilhelmsen som står som søkjar om byggje­løyve til kommunen.

Byggje­melding og to klagar har nyleg kome inn, utan at kommunen har starta å behandla verken søknad eller klager.

Teikningane kommunen har fått, er utarbeidde av Norges Pelsdyralslag og viser eit fire rekkjers pelsdyrhus med betong i gangareal.

– Føleri og fordommar
Når det gjeld motstanden mot pelsdyrhald. handlar det mykje om «føleri og dobbeltmoral», seier Brandt på ein blogg ho har oppretta.

På bloggen fortel Cecilie Brandt om daglege gjeremål i revehuset, der det no er brunst- og paringstid.

«Eg gler meg til å gå i revehuset, sjølv om eg av og til tenkjer med vemod på dei som har så mange og sterke meiningar om denne næringa», skriv Brandt blant anna.

På bloggen har ho ikkje lagt ut det ho ser som sjikane frå pelsdyrmotstandarar. Brandt har også invitert motstandarar til å melda seg inn i Facebook-gruppa «Støtt pelsdyroppdretterne».

Her måtte ho blokkera fire medlemer avdi dei etter hennar syn gjekk over streken med kommentarar og dreiv sjikane av andre medlemer.

– Var lokal næring
«Korleis kan dei påstå at dei kjempar for pelsdyra når dei vil leggja ned pelsdyroppdrett i Noreg»? spør Cecilie Brandt i bloggen. Då vil oppdrettet skje i andre land, utan reglar og dyrevernslov som i Noreg.

Sambuar Henning Wilhelmsen reagerer på at eine klagaren påstår at pelsdyrfarm ikkje har lange tradisjonar i Meland.

– Lindås og Meland var blant kommunane som var først ute her i landet i denne næringa. I Meland låg oppdretta tett, seier Wilhelmsen.

«Lam og svin luksus»
Brandt viser på bloggen til at «motstandarane definerer lam og svin som nødvendig mat, medan pels vert deinert som pynt».

– Det er dobbelmoral. Lam og svin og egg er ikkje nødvendig mat, det er luksus, skriv Brandt på bloggen sin.

Ho viser til at det er 300 gardar her i landet med pelsdyr, men 12000 bruk med sau, 13000 med kyr, 5000 med svin og 2000 med verpehøner.

«Dersom nokon hadde ført statistikkar for dei skadde dyr i dei tradisjonelle driftsformene, er det garantert fleire dyr som lir i det tradisnonelle landbruket enn i pelsnæringa», skriv Cecilie Brandt.

Naboar klagar på lukt og rotter

Fleire naboar har klaga på at prøvedrifta går over til ein permanent revefarm. Begge klagene nemner faren for lukt og rotter.

Lukt «er til stor ulempe i spesielle periodar som for eksempel gjennom brunst, kvalpeperiode og periodar med mykje fuktigheit», heiter det i eine klagen, der det vert vist til at verdien av eigedommen kan verta forrunga.

Ein klage via advokat nemner at ein nabo «har opplevd at produksjonen er til stor sjenanse». Her vert det antyda at farmen heller kan plasserast i utmarka.

Søkjarane synest ikkje det er hyggeleg med naboklager, men vil få med seg Norges Pelsdyralslag til å svara på og argumentera mot klagene.

– Det er jo ingen som vil ha problem med naboane! Men med dagens strenge krav for pelsdyroppdrett føler med oss sikre på at naboane ikkje vil ha grunn til å klaga når drifta kjem i gang, seier dei to.