Delfinar på julebesøk

– Eg var ute med garn i går kveld. Då såg eg dei ikkje, men på morgonen i dag var delfinane der igjen, seier Steinar Hansen.
Det er torsdag morgon og Steinar og nevøen Erlend Sylta (15) er akkurat ferdige med å reinska garn. Regnet bøttar ned, men sjøen ligg stille og fin. For den som veit kva som ventar der ute, er det ein flott sjanse til å ta ein svipptur med båten.

– Jaktar sikkert sild
– Dei var der i stad, så eg trur at dei er der enno, seier Erlend.
Han smiler lurt og startar påhengsmotoren. Strilen sin journalist hoppar om bord, utstyrt med regnklede og telelinse.
Det siste skal visa seg å vera unødvendig, for desse delfinane er ikkje av det skvetne slaget.
– Eg trur dei synest det er litt artig at me kjem og ser på dei, seier Erlend.
Me har knapt vore på sjøen i fem minutt, før me før me ser bevegelse i vasskorpa i Søre Eiavika.
– Dei jaktar sikkert sild i vika der, seier Erlend.
Han set ned farten for ikkje å skremma dei. Vel framme i vika sløkkjer han motoren. To straks­ar seinare dukkar to ryggfinnar opp fem-seks meter frå båten.

Har filma med mobilen
– Første gongen me såg dei, trudde me at det var niser. Dei kan likna litt når du berre ser finnane stikka opp av sjøen, men dei oppfører seg heilt annleis, seier Erlend.
Medan niser kan vera vanskeleg å koma tett innpå med båt, sym gjestane i Flatøyosen meir enn gjerne bort til oss. Dei kjem så nært at Erlend kan filma dei med mobilen. Først er dei på den eine sida av båten, så er dei på den andre.
– Dei sym under oss. Sjå no, seier Erlend og peikar på to lyse skuggar i vatnet.
Delfinane kjem gang på gang. Nokre gongar så nære at ein kan sjå dei tydeleg under båten, så bryt dei vassflata ein kort augneblink før dei forsvinn att.
Det går så fort at fotografen for det meste ender opp med bilde av ringar i vatnet, eller eit glimt av ein finne. Om lag ein meter lange
Etter at delfinane ha sumt fram og tilbake under båten ei stund, forsvinn dei i mørket. Regnet ausar ned og fingrane er for lengst iskalde. Plutseleg plaskar det i vatnet att. Eit skikkeleg plask. Ein delfin hoppar så høgt at me ser heile kroppen hans, så kjem den andre og gjer akkurat det same. Deretter hoppar dei samtidig fleire gongar.

Les meir og sjå fleire foto i Strilen i dag 31.12.