– No må politikarane ta grep

– Dei siste to åra har det toppa seg heilt med kattar. Dette går ikkje lenger. Alle mottaka og fosterheimane var fulle alt i april, seier Marit Holmaas i Hus til pus.

Foreininga har i ei årrekkje jobba for å få katteeigarar til å kastrera og sterilisera dyra sine, slik at dei kattane som vert fødde får eit betre liv. Dette er eit standpunkt ho deler med Dyrebeskyttelsen og dyreklinikkar i regionen.

Bruk- og kastmentalitet
For nokre dagar sidan ringte ein familie med tre kattungar som dei ville Hus til pus skulle finna heimar til. Familien skulle på ferie, så det hasta med å verta kvitt dei.

– Då me bad dei sterilisera kattemora, slik at dette ikkje vert eit gjentakande problem, fekk me klar beskjed frå familiefaren at dei hadde betre ting å bruka pengar på. Kattar har ingen status. Dei skal liksom ikkje kosta pengar, berre fanga rotter, seier Holmaas.

Litt seinare ringte mora i familien gråtande og fortalde at no hadde mannen slått i hel dei tre kattungane.

Tungt arbeid
Foreininga består av ulønna frivillige, men det er det ikkje alle som forstår.

– Folk trur me kjem med blålys når dei sit med kattunger heime og vil på ferie, men slik er det ikkje. Mottaka og fosterheimane er fulle, og elendet har ingen ende før folk tek ansvar og steriliserer og kastrerer kattane sine, seier Holmaas.

– No må politikarane koma på bana. Politikarane i Lindås bør ta grep og seia at slik vil me ikkje ha det hjå oss. Kvifor kan ikkje Lindås gå inn for å vera ein føregangskommune når det gjeld kattehald? Haldningskampanjar har ikkje fungert, og det berre ramlar inn med kattar, seier ho oppgitt.

Utefødde vert villkattar
Topsi (sjå bildet) er ein av fire hokattar med ungar som har vorte funne heimlause i Knarvik-området i vår og sommar.

– Når det gjeld hokattane, har dei gjerne ein heim. Men når dei skal føda, leitar dei etter ein trygg stad. Finn dei ikkje dette heime, så vandrar dei bort. Når ungane vert fødde ute, vert kattungane heimlause villkattar. Det er eit forferdeleg liv og ein grusam veg til døden, seier Holmaas.

– Når folk skaffar seg ein katt som skal leva i 10-15 år, då har ein eit ansvar for å gi katten eit verdig liv. Om ein absolutt skal ha kull på katten, bør ein ha heimar klare til kattungane på førehand.

Topsi er ein heldig pus. Ho og kattungane har fått nye mellombelse heimar inntil nokon vil gi dei permanente heimar.

Redusert levetid
– Hokattar må steriliserast og hannkattar må kastrerast om me skal få ein slutt på at tusenvis av dyr går ute og lir. Ein ukastrert hannkatt, anten huskatt eller heimlaus, har ei redusert levetid. Dei fleste vert rundt 6 år på grunn av infeksjonar og sjukdom etter bitt og slagsmål, seier Holmaas.

– I løpet av dei 6 åra kan dei vera far til 5000 kattungar, legg ho til.

Levetid på ein katt med god omsorg frå eigar og jamleg tilsyn hjå veterinær, er kring 15 år. Reine innekattar kan leva til dei er over 20.

Flaut med gnitne eigarar
– Eg synest det er flaut at ein ikkje betaler 1000-2000 kroner for  kastrering/sterilisering og merking av katten, når ein tenkjer på kor mange tusenlappar ein brukar på seg sjølv i løpet av 10-15 år, seier Holmaas.

– Nokon hevdar at katten endrar seg når han vert kastrert, men det er tull. Du øydelegg ingenting ved katten, men trongen til å sloss og til å vandra for å para seg vert redusert. Det gjer at katten får eit betre liv.